Mý í Mývatnssveit! miðvikudagur, jún 10 2009 

Jahér!
Það er greinilegt að Mývargurinn er að ná sér aftur á strik, er núna búinn að berjast við hann daglega í gluggakistum hótelsins og það virðist vera sem hann sé ekki í rénun, og nú klukkan 07:00 er allt svart hérna, en vanalega er þetta orðið svona um hádegi, ekki klukkan 07.
Ég sem ætlaði mér í Jarðböðin eftir vinnu.

Fyrsta næturvaktin… miðvikudagur, maí 20 2009 

Ég vaknaði í morgun þegar Linda mín fór framúr. Hún var hress að vanda og þegar hún var farin í skólann ákvað ég að nú væri kominn tími til að ruslast á fætur, enda klukkan að verða átta. Ég fór fram og náði í Fréttablaðið í bréfalúguna, fékk mér lítinn morgunmat og fór svo að því búnu í ýmislegt bras.

Svo arkaði ég í vinnuna og fann út að ég þyrfti ekki að vera eins lengi hérna uppfrá og ég bjóst við, í stað þess að koma heim á sunnudag þá fer ég heim á morgun. Hinsvegar er annað mál að klukkan hjá mér er núna 04:15 og vaktin ekki búin, samt er ég búinn að vera að vinna síðan klukkan 12 á hádegi.

Það eina sem ég er með áhyggjur af er að kaffið virðist vera hætt að hafa áhrif á mig og augnlokin verða þyngri og þyngir með hverri mínútu, ég ætla að vona að ég hafi þetta af!

Ætti forseti Íslands að hafa meiri völd en hann hefur? fimmtudagur, maí 14 2009 

Forseti íslenska lýðveldisins er af mörgum talinn vera uppá punt og einungis verkfæri til þess að kynna land og þjóð. En hinsvegar eru líka þeir sem telja forseta Íslands gegna veigamiklu hlutverki og í raun sé embætti hans gert til þess að gæta hagsmuna þjóðarinnar og koma í veg fyrir að glundroði og sundrung myndist á opinberum vettvangi  og á erfiðum tímum. Menn greinir á um hvort forseti hafi það vald sem hann hefur hingað til talið sig hafa og úr því verður að skera.

Forsetinn hefur afskaplega takmörkuð völd. Hann er til dæmis ábyrgðarlaus á stjórnarathöfnum. Helstu hlutverk forseta eru að staðfesta lög frá Alþingi og taka á móti erlendum þjóðhöfðingjum, hann er í raun gestgjafi Íslands. Hann er sá aðili sem þiggur heimboð annarra þjóðhöfðingja og er fulltrúi íslensku þjóðarinnar á alþjóðavettvangi. Það er í höndum forseta að veita formanni stjórnmálaflokks umboð til stjórnarmyndunnar sömuleiðis er það í verkahring hans að veita starfandi forsætisráðherra sem og öðrum ráðherrum lausn frá embætti óski þeir þess. (Stjórnarskrá lýðveldisins Íslands nr. 33/1944)

Valdaleysi hans má auðveldlega sjá í því að hann framkvæmir ekkert einn og óstuddur heldur ávallt í samstarfi við stjórnvöld. Forsetinn hefur aðgang að öllum helstu þjóðréttar- og lögfræðingum hérna heima sem og erlendis. Það er engin sérstök ástæða að ætla að hann misnoti vald sitt enda má ekki vænta þess að nokkur sé kosinn til forseta nema að hafa til þess traust meirihluta þjóðarinnar.

Lengst af hefur forsetaembættið verið tákn fyrir sameiningu, hlutleysi, friðarvilja og yfir því hefur verið hátíðlegur blær. Í rauninni hafa ekki skapast kröftugar umræður um embættið fyrr en að núverandi forseti var kjörinn. Það má án efa draga þá ályktun að ástæðan sé að einhverju leyti sú að hann var þekktur sem stjórnmálamaður áður en hann var kjörinn forseti. Vitaskuld var hann hættur afskiptum af stjórnmálum en stjórnmálaskoðanir hans eru samt sem áður kunnar. Það hefur gefið andstæðingum hans í stjórnmálum ástæðu til að gagnrýna hann. Þeim hefur ekki þótt hann vera þetta tákn sameiningar og hlutleysis sem þeim þykir nauðsynlegt að fylgi embættinu. Auk þess sem hann hefur þótt heldur um of sjálfstæður. Venjan hefur verið sú að forsetinn hverju sinni sé í starfi sínu ekki sjálfstæðari en svo að hann vinni náið með forsætis- og utanríkisráðherrum. Það á einkum við í því sem lýtur að alþjóðlegu samstarfi. Núverandi forseti hefur átt það til að fara svolítið sínar eigin leiðir. Það sýnir e.t.v. hve völd fosetans eru takmörkuð.

Neitunarvaldið sem forsetinn hefur er líklega það vald sem hefur skapað hvað mestar umræður í kringum embættið. Í sögu íslenska lýðveldisins hafði þessu neitunarvaldi aldrei verið beitt en árið 2004 var lagt fram á Alþingi svokallað Fjölmiðlafrumvarp. Vægast sagt var það afar umdeilt, þvert á allar flokkslínur. Svo fór að frumvarpið var samþykkt sem lög frá Alþingi en þá brá svo við að forseti Íslands neitaði að staðfesta þessi lög. Þá urðu miklar umræður í þjóðfélaginu um forsetaembættið og völdin sem því tilheyra. Sumir héldu því fram að þarna hefði fordæmi verið gefið og forsetinn væri í raun að taka sér meira vald en honum væri ætlað. Menn óttuðust að ýtt hefði verið af stað þróun sem ómögulegt væri að átta sig á hvert myndi leiða okkur. Forsetinn væri þá að gera sig gildandi í pólitískum samningaviðræðum og í öðrum mikilvægum málum yrði að hafa hann með í ráðum. Aðrir töldu að sá sem gegndi forsetaembættinu hverju sinni hlyti ávallt að gera sér grein fyrir því að þetta neitunarvald mætti aldrei ofnota né misnota. (Egill Helgason, 2004)

Ef forsetinn ætti að hafa meira vald, hverju ætti þá að breyta frá því sem nú er? Líklega þyrfti að gera breytingar á embætti forsætisráðherra ef gera ætti breytingar á embætti forseta. Ástæðan er sú að forsætisráðherra hefur í raun meira vald en forsetinn. Þetta myndi þýða að það dragi úr völdum forsætisráðherra. En þá má spurja sig, þurfum embættin þrjú; forseta lýðveldisins, forseta Alþingis og forsætisráðherra? Njörður P. Njarðvík segir í grein sinni á heimasíðunni Nýtt lýðveldi 22. janúar s.l. „Vel mætti hugsa sér að forseti Alþingis kæmi fram fyrir hönd þjóðarinnar og embætti þjóðhöfðingja lagt niður. Hann gæti líka heitið lögsögumaður eins og á þjóðveldisöld. Þá var enginn þjóðhöfðingi.“ Það er ólíklegt að forsetaembættinu yrðu færð meiri völd. Líklegt er, ef einhverjar breytingar eiga að verða, að sú bylgja sem farið hefur um þjóðfélagið síðustu mánuði kalli á miklu meiri breytingar hjá æðstu ráðamönnum. Þá er spurningin ekki lengur um völd forsetans eingöngu.

Sumir líta svo á að við verðum að hafa eitthvert höfuð líkt og Danir hafa drottningu. Að reka embætti þjóðhöfðingja, svo sem í konungsríki eða lýðveldi er kostnaðarsamt. Í sumum tilfellum eru þetta leifar frá gamalli tíð þótt kostnaðarsamar séu. Þegar skattgreiðendur horfa til þess hvernig farið er með almannafé þá þykir þeim sem þeir geti krafist þess að embættismenn umgangist starf sitt af virðingu og jafnframt auðmýkt. Þá mótast skoðun almennings og virðing fyrir embættismönnum hverju sinni talsvert af því hvernig einstaklingarnir fara með þau embætti sem þeim er trúað fyrir. Breyttir tímar og framþróun kalla á nýja siði. Það fyrirkomulag sem þótti gott við ákveðin skilyrði á ákveðnum tíma getur hæglega breyst. Það er því ekki auðvelt að svara spurningunni sem lagt var upp með, með já eða nei.

Frændi minn… laugardagur, mar 28 2009 

Eins og við flest á ég frænda. En þessi frændi minn er all sérstakur, hann er nefnilega snobbaður. Hann er svo snobbaður að það er oft ekki hægt að umgangast hann. Þessi snobbaði frændi minn er menntamaður og frekar snobbaður menntamaður. Hann vinnur sem stundakennari í háskóla en af því að hann er svo snobbaður þá er það víst kallað Aðjúnkt.

Snobbaði, menntaði, aðjúnkt frændi minn er svo ofsalega afkastamikill og yfirburða hress að hann er líka framkvæmdastjóri. Hann er svo góður framkvæmdastjóri að fyrirtækið sem hann vinnur hjá er að verða búið að framkvæma yfir sig.

Snobbaði, menntaði, afkastamikli og yfirburða hressi aðjúnkt frændi minn er alveg rosalega gáfaður maður og veit það alveg. Hann er svo gáfaður að þegar hann mætir ættmennum sínum þá getur hann ekki heilsað þeim því hann er svo gáfaður. Svo er hann líka svo rosalega flottur.

Snobbaði, menntaði,  flotti, afkastamikli og yfirburða hressi aðjúnkts frændi minn er svo rosalega fallegur og gáfaður, fágaður maður að þegar hann fór í prófkjör hjá Samfylkingunni þá komst hann ekki einusinni á lista vegna þess hvað hann var fallegur, gáfaður, vel menntaður, í flottu djobbi og ótrúlega skemmtilegur.

Snobbaði, menntaði, flotti, gáfaði, afkastamikli og yfirburða hressi aðjúnkts fallegi frændi minn er svo rosalega sniðugur að hann er með heimasíðu. Og af því hann er með heimasíðu, þá er hann oft að blogga svona eins og ég. En hann bloggar alltaf miklu meira flott en ég af því að hann er svo flottur. Þegar ég er orðinn stór, þá ætla ég líka að verða flottur, fallegur, menntaður, fágaður og kannski stundakennari í háskóla, en ég ætla samt ekki að gleyma því stundum hverjir ættmenni mín eru og ég ætla sko alltaf að heilsa þeim og taka þeim fagnandi.

Af því að frændi minn er svona æðislegur þá verð ég að láta lítið myndband fylgja…

Skoða meira efni með Stuðmenn

Af andláti bónda laugardagur, mar 28 2009 

Björn bóndi dó drottni sínum á sunnudag.

Eftir sig lét hann sveitabæinn og 17 mjólkurkýr. Hann átti 3 syni sem erfðu karlinn.

Vel gekk að skipta búinu þar til komið var að kúnum. Í erfðaskránni hafði sá gamli skrifað að elsti sonurinn skyldi fá 1/2 af kúnum sá næst elsti skyldi fá 1/3 og sá yngsti 1/9 af kúnum.

Ekki gekk dæmið og það kom ekki til greina að slátra einhverju af kúnum því þetta voru afbragðs mjólkurkýr upp til hópa. Að lokum datt þeim í hug að boða eftir Gumma Gjólu á sinn fund, en hann átti heima á næsta bæ. Hann var talinn vita lengra en nef hans náði.

Kom hann daginn eftir og var ekki lengiu að leysa málið. Allar 17 kýrnar lifðu og þeir bræður fengu það sem þeim bar samkvæmt erfðaskránni.

Spurt er: Hvernig?

Til gamans má geta þess að búpeningur Gumma Gjólu var frekar fátæklegur. Hann átti 4 hænsni, 1 geit og 1 hálfgelda og horaða belju.

Helgin búin… mánudagur, mar 16 2009 

Jæja, helgin er búin og hún var frábær. Aldís kom til okkar á föstudag og það var alveg ótrúlega gaman hjá okkur um helgina. Fórum tvisvar í sund og í bæði skiptin á Þelamörk. Laugin þar er orðin alveg ótrúlega flott og gott að koma þangað.

Aldís er í dansskóla á laugardagsmorgnum og hefur gaman af. Oftast þegar við erum búin að ná í hana eftir puðið þá förum við heim í Hamarstíg til mömmu og Hjölla því á laugardögum er grautur í hádeginu og því passlegt að fara þangað eftir dansskólann.

Í göngutúr með vagn!

Í göngutúr með vagn!

Á sunnudagsmorgun fórum við í göngutúr hérna um hverfið og Aldís tók með sér þennan fína dúkkuvagn sem Linda fékk þegar hún var lítil. Eins og sjá má á meðfylgjandi mynd er Aldís ekki lítið hrifin af þessum vagni og ég man ekki betur en það hafi verið tvær dúkkur í vagninum.

Seinnipartinn á sunnudag fór Linda að læra hjá Jónínu bekkjarsystur sinni og á meðan fórum við Aldís í Hamarsstíg. Mamma hafði gefið Aldísi litla eldhúsinnréttingu úr plasti til að leika sér með og sat hún uppi í baðstofu að dóta sér þar á meðan mamma var frammi á holinu á annari hæð að læra. Þegar hún hafði leikið sér þar í dágóðan tíma kom hún tríttlandi til mömmu og segir við hana “Amma, ég ætla í ljótan leik!” Mamma horfði á hana með undrunaraugum og spurði hvað hún ætti við með því. Aldís var ekki lengi að svara og tók leikfangapott og setti leikfangagrænmeti ofan í pottinn og þvínæst pínulitla dúkku sem passaði ofan í pottinn. Þá gekk hún inn í baðstofu og setti pottinn í ofninn á eldavélinni og kveikti.

Þegar hún kom svo niður þar sem ég var að lesa sunnudagsmoggann þá spyr ég hana hvort hún hafi verið í ljótum leik og í hverju hann fólst. “Ég steikti stelpuna..!”

John Legend – Pride laugardagur, mar 14 2009 

Paul David Hewson

Paul David Hewson

Ég var sennilega orðinn 18 ára þegar ég fattaði U2. Alveg frábær hljómsveit og ég reyndar skil ekki afhverju ég fattaði hana ekki fyrr. Hugsjónir þeirra eru kannski svolítið ýktar en eiga alveg rétt á sér þar sem það er mikið um öfgar í þessum heimi sem við lifum í. Nýjasta platan þeirra No line on the horizon er algjör snilld og slær út síðustu plötu með stæl.

Núna fyrir nokkrum dögum kom frændi minn hann Jón Þór í heimsókn til mín og benti mér á lag með John Legend sem hann tekur sem “cover” lag. Það er lagið Pride eða In the name of love eftir U2. Hann lét fylgja með sögunni að Obama hafi fengið John Legend til þess að taka þetta lag – hvað sem því líður þá er það flott og myndbandið líka. Læt það fylgja með.

Breytingar fimmtudagur, mar 12 2009 

Mér finnast breytingar góðar. Að breyta til hressir oft uppá mann og þá sem í kringum mann eru. Það er margt að breytast í kringum okkur á þessum tímum og ekki annað hægt að segja en mikið sé í vændum.

Hið nýja Ísland sem svo mikið var rætt um fyrir nokkrum mánuðum lítur sennilega aldrei dagsins ljós heldur einungis breytt Ísland. Kosningar eru í nánd og nú auglýsa menn sem aldrei fyrr og satt að segja er ég að verða svolítið þreyttur á öllu þessu flæði af ruslpósti inn um lúguna sem og auglýsingum á netinu, dagblöðum og útvarpi daginn út og daginn inn. Mér finnst mjög áberandi hvað Sjálfstæðismaðurinn Pétur Blöndal getur auglýst mikið og hversu rosalega óaðlaðandi útvarpsauglýsingarnar hans eru. Hann er að auglýsa sig fyrir prófkjör Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík en samt sem áður flæðir óbjóður í mín eyru og ég er á Akureyri. Samfylkingin var á dögunum með prófkjör hér í norðausturkjördæmi og ekki varð maður mikið var við útvarpsauglýsingar frá þeim frambjóðendum. Það var reyndar einna helst að Sigmundur Ernir Rúnarsson og Kristján L. Möller kæmu í dagblöðum en það var bara vegna þess að þeir voru skammaðir fyrir að eyða of miklum peningum í púkkið.

Ég tók ekki þátt í neinni kosningu í prófkjöri og stefni ekki á það. Engu að síður hefur verið fróðlegt að hlusta á þá sem voru og eru í prófkjörsslag og sjá og heyra hvað það er sem þeir hafa fram að færa. Sjálfstæðisflokkurinn í Norðausturkjördæmi er með fund á Hótel KEA í kvöld klukkan 20 og það hefur alveg dottið inn hjá mér að mæta á hann og sjá hvað þeir vilja gera og hvað þeir hafa að segja því satt að segja hef ég ekki svo mikla trú á þeim.

Á alvarlegri nótum. mánudagur, mar 9 2009 

Það er mikið að gerast hjá okkur á litla Íslandi. Stjórnkerfið okkar er rotið og verið að reyna að komast fyrir skemmdirnar og moka skítnum út. Alveg finnst mér merkilegt að Sjálfstæðisflokkurinn skuli haga sér eins og hann hefur gert undanfarnar vikur eða frá því að stjórnarslitin urðu ljós. Þingmenn Sjálfstæðisflokksins hafa hagað sér eins og gelgjur á balli og það liggur við að forseti Alþingis þyrfti að fá Halldór Blöndal til að halda námskeið fyrir stjórnarandstöðuna til þess að þeir næðu því hvernig það á að haga sér í stjórnarandstöðu.

Í Silfri Egils síðasta sunnudag kom kona nokkur í viðtal hún heitir Eva Joly og er fyrrverandi rannsóknardómari í Frakklandi. Og nú í dag var svo sýnt í MBL sjónvarp viðtal við Evu og Steingrím J. Sigfússon þar sem þau voru að ræða hugsanlega aðkomu hennar að rannsókna mála hér á landi. Það hugnast mér vel.

Sú sem mun bjaga oss!

Sú sem mun bjaga oss!

Eva Joly fæddist 5. desember 1943 sem Eva Gro Farseth í Osló, Noregi. Hún flutti til Parísar þegar hún var 18 ára til að vinna sem Au Pair. Seinni giftist hún syni fjölskyldunnar er hún vann hjá, Pascal Joly. Hann er nú látinn. Joly vann fyrir sér sem ritari og lærði lögfræði í kvöldskóla. Joly sérhæfði sig í fjármálum og árið 1990 byrjaði hún svo hjá hæstaréttinum í París sem rannsóknardómari. Þar var fljótlega eftir henni tekið þar sem hún barðist gegn spillingu og þá sérstaklega í samvinnu við aðra, gegn fyrrverandi ráðherranum Bernard Rapie og bankanum Crédit Lyonnais. Hennar frægasta mál samt sem áður var gegn stærsta olíufyrirtæki Frakklands Elf Aquitaine. Þrátt fyrir líflátshótanir hélt hún áfram með málið og tókst að sýna fram á svik.

Joly vinnu nú sem sérstakur ráðgjafi hjá Norska dóms & utanríkismálaráðuneytinu. Árið 2002 var hún útnefnd Evrópubúi ársins af Reader’s Digest. Í Noregi er nú verið að vinna að því að kvikmynda mynd um líf hennar. Franska myndin “Comedy of Power” frá því árið 2006 er lauslega byggð á ævi Eva Joly.

Joly hefur tvöfaldan ríkisborgararétt, franskan og norskan.

*Heimildir eru frá Wikipedia.com

Og þá vitiði það!

Nýjasta mynd Mel Gibson! föstudagur, mar 6 2009 

Næsta síða »